Memur çıkmazı*

Bir çocuk, ellerini; çocuk ellerini kaldırmış,
istemekte kırmızı bir at, içinde dünya barışı.
Madem ki kollarını iki yana açtın da bekliyorsun sevdiğini,
en çok da eğik başlar umudu artırır ve puslu gözler, düğümlenen sesler,
kapkara bir hava, ondan kara suretler, engel olan her doğruya; delik deşik, tuzaklı yollar…
Okumaya devam et “Memur çıkmazı*”